Sudah sebulan lebih saya tidak meng-update-kan blog saya ni. Rasanya terlalu banyak memberi tumpuan kepada Facebook. Apa tidaknya, banyak message saya terima di FB, lagipun boleh berkomunikasi langsung dengan rakan-rakan seperjuangan melalui FB. Banyak yang mencadangkan kepada saya hasrat mengadakan reunion untuk sekolah lama saya di SMK Bundu Tuhan, Ranau, di SM St. Michael, Penampang, di Matrikulasi Kota Kinabalu dan di Universiti Teknikal Malaysia Melaka. Dan pelbagai bentuk mesej yang lain sehingga saya menjadi seorang yang aktif aktif memeriksa FB setiap kali selepas bangun dan sebelum tidur.
Apa sekalipun, sepanjang bulan Oktober yang lepas, Upko sibuk menganjurkan Konvensyen di peringkat Bahagian, termasuklah Pergerakan Komulakan Upko yang mengadakan Konvensyennya pada 31 Oktober 2009. Di peringkat pusat, kami mengadakan Persidangan Perwakilan Luar Biasa pada 7 November dan seterusnya 8 November 2009. Selain menghadiri prosiding penuh konvensyen dan pelancaran Upko Bahagian Kota Belud, saya turut hadir ke Konvensyen Upko Bahagian Ranau, Kimanis, Kota Marudu, Kudat, Tuaran, Keningau dan Penampang. Dalam kesempatan ini, banyak rakan seperjuangan samada yang ahli senior atau yang sama-sama dalam Pergerakan Komulakan Upko. Banyak isu-isu dan pandangan mereka terhadap sesuatu isu yang saya terima.
Apabila kami mencadangkan penganjuran Konvensyen Pergerakan Komulakan Upko, saya menerima banyak reaksi daripada kepimpinan. Kami belajar banyak perkara sepanjang proses ini. Apa sekalipun, penganjuran Konvensyen kami ini merupakan suatu pencapaian besar buat kumpulan penaja Pergerakan ini yang masih bersama-sama dalam satu pasukan sehingga kini. Keberdikarian, susunan aturcara dan prosiding konvensyen yang begitu tersusun sekali sangat membanggakan. Saya ucap tahniah kepada rakan-rakan dalam Exco dan seterusnya kepada ahli-ahli Pergerakan Komulakan Upko.
10 tahun yang lepas, pada ketika saya berada dalam Tingkatan 4. Saya menyertai ribuan orang yang hadir di Dewan Masyarakat Ranau untuk menyaksikan pelancaran parti Upko, iaitu nama parti baru yang digunakan menggantikan nama parti lama, PDS. Saya membawa kamera dan merakamkan setiap acara yang sangat hebat ketika itu. Dalam catatan buku saya yang bertajuk Upkonisme Komulakan, saya mendedikasikan satu bab khusus mengenai pengalaman saya berada dalam perhimpunan politik pada usia muda itu. Apapun, pada ketika itu, saya suda menanamkan dalam hati saya bahawa saya mahu menyumbang kepada proses pembangunan negara bangsa Malaysia melalui parti Upko ini.
10 tahun kemudian, melalui Pergerakan Komulakan Upko, saya bersama-sama dengan rakan seperjuangan yang lain mencorakkan pelbagai peranan dalam parti. Pada tahun lepas, kami berjaya melancarkan Pergerakan Komulakan di 19 Bahagian Upko. Pada tahun ini, kami berjaya menubuhkan Koperasi Komulakan Sabah Berhad (KOKOB) dan seterusnya mendapatkan sokongan daripada jelitawan Unduk Ngadau Upko. Tahun ini juga, merupakan kemuncak bagi Path of Leadership yang saya rangka untuk kumpulan penaja yang mula-mula menyertai Pergerakan ini pada tahun 2005 (pada ketika saya dan rakan-rakan lain masih di tahun akhir pengajian di universiti), iaitu dengan menganjurkan Konvensyen Pergerakan Komulakan Upko 2009.
Dari segi kewangannya, semua Exco menyumbang kepada penganjuran Konvensyen Komulakan ini. Komitmen dan dedikasi kalian dalam melaksanakan setiap tanggungjawab sangat mengharukan. Pada ketika saya dan rakan-rakan Exco yang lain memotong kek ulangtahun Pergerakan Komulakan semasa Sodop Komulakan Upko di Pusakag, timbul suatu perasaan bangga dan puashati saya terhadap penyertaan dan sumbangan ahli-ahli Pergerakan Komulakan dalam parti Upko. Kalian telah memberikan yang terbaik mengikut kapasiti masing-masing. Ada masanya, saya mempunyai pandangan yang agak berlainan ketika berhadapan dengan kepimpinan parti di Majlis Tertinggi Upko, tapi saya terus mengingatkan diri bahawa saya berada di situ di atas kapasiti sebagai Ketua Exco Pergerakan Komulakan Upko. Dan tanggungjawab saya adalah memastikan resolusi yang diputuskan dalam Konvensyen atau mesyuarat Exco Pergerakan Komulakan dibawa dalam setiap mesyuarat Majlis Tertinggi.
Semasa Konvensyen Upko pada 8 November 2009, saya tersentuh dengan penyertaan ramai ahli Pergerakan Komulakan Upko. Dahulunya, dalam Konvensyen Upko 2006, tidak sampai 30 orang ahli Komulakan yang hadir, tapi dalam Konvensyen kali ini, penyertaannya begitu menyerlah sekali. Hampir semua Bahagian diwakili oleh peserta dari Pergerakan Komulakan sehinggakan saya tidak dapat menemui semua Bahagian yang hadir. Tapi mereka memahami. Cuma saya sedikit tersentuh kerana ahli-ahli Pergerakan Komulakan sendiri tidak mempunyai banyak ruang untuk mengenali rakan seperjuangan terutamanya dari Bahagian-Bahagian yang berjauhan. Timbul dalam fikiran saya, bahawa pada tahun hadapan, kami memerlukan sebuah dewan yang lebih besar untuk Konvensyen Komulakan Upko 2010 untuk membolehkan penyertaan yang lebih meluas daripada ahli-ahli kami. Dan supaya kita mempunyai ruang seluas-luasnya untuk menanamkan semangat pisompuruan dan doktrin perjuangan Upko dalam jatidiri kita.
Apabila saudara Mcmanus membentangkan usul-usul politik dalam Konvensyen ini, pemimpin-pemimpin senior, perwakilan dan pemerhati datang menemui saya menyatakan harapan dan keyakinan mereka bahawa kesinambungan perjuangan dan kepimpinan suku bangsa Pasokmomogun tidak akan hilang. Bahawa hari esok bagi orang-orang kita adalah cerah. Bahawa Upko akan terus relevan. Saya ucap terima kasih di atas sokongan mereka. Saya sentiasa percaya bahawa keanggotaan Pergerakan Komulakan bukan setakat untuk memenuhkan korum setiap aktiviti, tetapi boleh menjangkau lebih daripada itu sekiranya diberi peluang. Saya kerap kali mengingatkan kepimpinan parti bahawa mendiang Datuk Peter Mojuntin menjadi Setiausaha Agung Upko yang pertama pada usia 26 tahun, Tan Sri Herman Luping menjadi Naib Presiden Upko pada usia 28 tahun dan begitu juga dengan Tan Sri Ganie Gilong. Pergerakan Komulakan Upko hari ini, diingati kerana ini.
Saudara Mcmanus, memberitahu saya semasa kami berdua menikmati hidangan menu katak di restoran 818 Donggongon, dia memberitahu saya,
“Seperti rasa ada kekosongan pula selepas Konvensyen ini. Bila berjumpa rakan seperjuangan lain, berkongsi aspirasi dan isu-isu rakyat di tempat masing-masing, dan kemudian berpisah, kembali ke tempat masing-masing, terasa keinginan untuk terus berkonvensyen.”
Saya bersetuju. Dan sebab itulah juga agaknya saya lambat mengemaskinikan blog ini.
4 hours ago
